കച്ചേരികൾ പലവിധം

എന്താ ഇങ്ങനെ ഒരു തലക്കെട്ട് എന്ന് സംശയം തോന്നാം. പലവിധം സംഗീതക്കച്ചേരികളുണ്ട്.

1. “സഭ കച്ചേരി”: പ്രൗഢ ഗംഭീര സദസ്സ്. ആസ്വാദന തലം വളരെ ഉയർന്നതാവും. കണ്ണടച്ചും, തലയാട്ടിയും, തനിയാവർത്തനത്തിന് കൂടെ താളം പിടിച്ചും ആസ്വദിക്കുന്ന ഒരു elite audience. കച്ചേരി നടത്തുന്നവരും തങ്ങളുടെ പാണ്ഡിത്യം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും.

2. “കല്യാണക്കച്ചേരി”: നാടൊട്ടുക്ക് ക്ഷണിച്ച് വന്നവർ എല്ലാവരും ശ്രോതാക്കൾ. പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും കച്ചേരി പാടുന്ന ആൾക്ക് ഒരു പ്രാധാന്യവും കൊടുക്കാതെ പരസ്പരം സംസാരിച്ചും, പരദൂഷണം പറഞ്ഞും സ്റ്റേജിന് മുന്നിൽത്തന്നെ ഇരിപ്പുണ്ടാവും. ചിലർ ഉറക്ക ഗുളിക കഴിച്ച പോലെ ഉറക്കം തൂങ്ങുന്നുണ്ടാവും. കച്ചേരി പാടുന്നയാൾ എന്ത് പാടിയാലും വിരോധമില്ല എന്ന മട്ടിൽ വരൻ്റെയും വധുവിൻ്റെയും വീട്ടുകാർ. പിന്നെ എന്തിനാ ഈ കച്ചേരി? പറയാം… തങ്ങൾ സംഗീതാദി കലകളുടെ connoisseurs ആണെന്ന് എല്ലാവരെയും അറിയിക്കാനുള്ള ഒരു ഏർപ്പാട് മാത്രമാണ് കല്യാണത്തിന് നടത്തുന്ന കച്ചേരി.

3. “പൂരക്കച്ചേരി”: ആന, വെടിക്കെട്ട്, പന്തൽ, ചമയങ്ങൾ… ഇതൊക്കെ കാണാൻ വരുന്നവരാണ് ശ്രോതാക്കൾ. പൂരത്തിന് വരുമ്പോൾ കക്ഷത്ത് ഒരു പായയുമായി വരുന്നവരുടെ മുമ്പിൽ “മഹാഗണപതിം” അല്ലെങ്കിൽ “ശ്രീ സരസ്വതി” എന്നീ കൃതികൾ പാടിയിട്ട് എന്ത് ഗുണം! അവർക്ക് പൂരാഘോഷങ്ങളാണ് പ്രധാനം. പാവം സംഗീതജ്ഞൻ പാടിക്കൊണ്ടേയിരിക്കും. ആർക്കു വേണ്ടി എന്നല്ലേ! തന്നെ കച്ചേരി പാടാൻ വിളിച്ച സംഘാടകർക്ക് വേണ്ടി, തന്ന പൈസക്ക് ആത്മാർത്ഥത കാണിച്ച് പാടും.

ഒരു ശ്ലോകത്തിൻ്റെ ഭാഗം കൂടി പറഞ്ഞ് നിർത്തട്ടെ

“അരസികേഷു കവിത്വ നിവേദനം

ശിരസി മാ ലിഖ മാ ലിഖ മാ ലിഖ”